Zdalne nauczanie 14 - 18.12.2020.

 18.12.2020.

 

Normalizacja ruchów gałek ocznych, stymulacja koordynacji międzypółkulowej oraz uwagi wzrokowej i widzenia

  • Ćwiczenia na wstęp zajęć: kładzenie piłki/woreczka na wskazaną przez rodzica część ciała. Masujemy daną część ciała, np. rękę, nogę, stopę, plecy. Warto się zamieniać rolami w trakcie zabawy.
  • Ćwiczenia właściwe:
    • W leżeniu na plecach dziecko śledzi ruch piłeczki zawieszonej nad głową dziecka,
    • Ćwiczenia z „leniwymi ósemkami” – wodzenie palcem po ósemce, chodzenie po dużej ósemce zrobionej ze sznurka/liny, przechodzenie po dużej ósemce w różny sposób, np. jak rak, kangur, zając
    • Zabawa w detektywa – zadaniem dziecka jest wodzenie oczami za różnymi przedmiotami poruszanymi przez rodzica. Ważne, aby w trakcie zabawy nie poruszać głową. Ruchy gałek ocznych powinny odbywać się w różnych kierunkach za ręką rodzica: prawo-lewo, góra-dół oraz po okręgu.
    • Śledzenie wzrokiem światła latarki i święcącej zabawki poruszanej przez rodzica – można położyć się na łóżku i na suficie puszczać światła latarki. Zadaniem dziecka jest wodzenie oczami za poruszanym światełkiem.
    • Poszukiwanie w domu zawieszonych klamerek na pranie. Klamerki warto umieścić w różnych miejcach. Zadaniem dziecka jest odnalezienie wszystkich klamerek i zawieszenie ich na lince od prania.

 

 

 

16.12.2020.

 

Temat zajęć: Stymulacja układu wzrokowego

 

Wiek dzieci: 3-6 lat

 

Cele:

 

  • Normalizacja odbioru bodźców układu przedsionkowego
  • Normalizacja odbioru wrażeń układu wzrokowego

 

 

 

  1. 1.     Ćwiczenia wstępne usprawniające funkcje wzrokowe i przedsionkowe:

 

  • Rodzic rysuje grubym flamastrem na kartce kilka wzorów, np. spirala, kółko, trójkąt, kwadrat. Zadaniem dziecka jest „rysowanie” wzrokiem kształtów znajdujących się na kartkach. Ćwiczenie można równiez wykonać przy zgaszonych światłach z użyciem latarki. Wtedy dziecko obrysowuje latarką narysowane kształty.
  • Wykonujemy z dzieckiem krążenia barkami, oborty głową w prawo i wlewo (po 6 na każdą stronę).
  • Bieg w miejscu, podskoki w miejscu do przodu i do tyłu
  • Kołysanie na stojąco – dziecko przyjmuje wyprostowaną pozycję. Jego ręce ułożone są wzdłuż ciała, stopy rozstawione są na szerokość bioder. Dziecko lekko obraca całe ciało wraz z karkiem i głową w jedną i drugą stronę. Zwrot kończy się spojrzeniem za siebie. Dziecko może wtedy mówić, co widzi.

 

  1. 2.     Ćwiczenia usprawniające spostrzeganie i koordynację oko-ruchową:

 

  • Dla dzieci 3letnich: wkładanie mniejszych pojemników w większe, nawlekanie makaronowych rurek na sznurek, składanie puzlli z trzech, czterech elementów, odtwarzanie ruchem prostych czynności, np. gotowania, prania, mycia się, liczenia, czytania, pisania itd.
  • Dla dzieci 4-6 letnich:

 

ü  Układamy ciąg zabawek/przedmiotów przed dzieckiem, np. autko, miś, lalka. Zadaniem dziecka jest zapamiętanie tej kolejności. Następnie dziecko zamyka oczy, a rodzic zmienia ułożenie przedmiotów. Gdy dziecko otworzy oczy, próbuje ułożyć z pamięci ciąg zabawek. Jeśli ćwiczenie jest proste, dokładamy kolejną zabawkę.

 

ü  Przerzucanie woreczków/piłeczek z ręki do ręki – rodzic siada na przeciwko dziecka i przerzuca piłeczkę z ręki do ręki. Dziecko próbuje wykonać tę samą czynność. Ćwiczenie można modyfikować, np. rzucać piłeczkę do siebie, podrzucać do góry i złapać, podrzucić wysoko do góry, klasnąć i złapać.

 

  1. 3.     Koordynacja półkul mózgowych:

 

  • Rysowanie synchroniczne (oburącz, wyciągniętymi na wysokości barków rękami) koła, spirali, półkola, linii równoległych
  • Rysowanie synchroniczne ósemek w piance do golenia
  • Klepanie prawą ręką lewej strony ciała w sekwencji: bark, łokieć, dłoń, biodro, kolano i przeciwnie – lewą ręką prawej strony ciała
  • Na koniec zajęć dzieci kładą się na macie/materacu. Rodzic masuje dziecko za pomocą piłki/makaronu do pływania/wałka lub rękami.

 

 

 

Ćwiczenia opracowano na podstawie:

 

  • B. Odowska-Szlachcic, Terapia integracji sensorycznej. Strategie terapeutyczne i ćwiczenia stymulujące układy: słuchowy, wzrokowy, węchu i smaku oraz terapia światłem i kolorami. Zeszyt 2, Gdańsk 2018.

 

 

 

 

 

15.12.2020.

 

Temat zajęć: Stymulacja układu słuchowego

 

Wiek dzieci: 3-6 lat

 

Cele:

 

  • Normalizacja odbioru bodźców układu przedsionkowego
  • Normalizacja odbioru wrażeń układu słuchowego

 

 

1.     Ćwiczenia kształtujące reakcję na dźwięki z otoczenia:

 

  • Dziecko z zamkniętymi oczami siedzi przed rodzicem. Rodzic prezentuje jakiś dźwięk, np. potrząsa kartką, gwiżdze itd. Zadaniem dziecka jest zaklaskać w momencie, gdy usłyszy jakiś dźwięk.
  • Lokalizowanie źródła dźwięku – rodzic chowa przed dzieckiem budzik, który za chwilę zacznie dzwonić. Zadaniem dziecka jest odnalezienie dzwoniącego zegara.
  • Rozpoznawanie cech dźwięków – wysokości, natężenia, długości. Rodzic zaczyna mówić jakieś hasło lub zdanie, np.: „Witaj (imię dziecka)”. Zadaniem dziecka jest powtórzenie zdania w ten sam sposób. Warto, aby rodzic powiedział zdanie:

 

- Cicho

 

-  Głośno

 

-  Wolno

 

-  Szybko

 

-  Wysoko

 

-  Nisko

 

  • Masaż małżowiny usznej – uciskanie opuszkami palców małżowin, zwijanie małżowiny usznej, rozciąganie małżowainy usznej w różnych kierunkach)

2.     Ćwiczenia pamięci, wrażliwości słuchowej, sekwencyjności i koordynacji słuchowo-ruchowej

 

  • Zabawy ortofoniczne – rodzic pokazuje dziecku ilustracje lub zabawki przedstawiające zwierzęta. Zadaniem dziecka jest naśladowanie odgłosu zwierząt. Następnie dziecko próbuje naśladować ruch charakterystyczny dla danego zwierzęta, np. królik – skakanie, pies – czworakowanie, kot – koci grzbiet, rak – chodzenie w podporze tyłem itd.
  • Różnicowanie dźwięków: głośnych-cichych. Włączamy muzykę. W momencie, gdy dziecko słyszy melodię, rozkłada ręce do boku i naśladuje lecący samolot. Gdy muzyka cichnie – dziecko siada na dywanie/podłodze.
  • Rodzic naśladuje odgłosy trzech zwierząt. Zadaniem dziecka jest powtórzenie w tej samej kolejności tych odgłosów, np.

 

-  Pies, kot, kaczka – hau, hau, miau, miau, kwa, kwa

 

-  Kura, krowa, słoń – ko, ko, mu, tu tu

 

  • Prezentujemy dziecku kilka przedmiotów codziennego użytku, np. dwie łyżki, kartkę papieru, garnek, itd. Pokazujemy, że każda z tych rzeczy wydaje różne dźwięki. Następnie dziecko odwraca się tyłem do przedmiotów, a rodzic „gra” na jednej rzeczy. Gdy skończy, dziecko odwraca się do rodzica i mówi, który „instrument” usłyszał.

3.     Rozwijanie sekwencyjności ruchowo-słuchowej:

 

  • Zabawa „Zrób, co usłyszysz” – Na wybrany sygnał dźwiękowy dziecko będzie wykonywało różne czynności, np:

 

-  Klaskanie – dziecko skacze obunóż

 

-  Pstrykanie palcami – dziecko stoi na jednej nodze

 

-  Cmokanie – dziecko chodzi jak rak

 

  • Na koniec zajęć dzieci kładą się na macie/materacu. Rodzic masuje dziecko za pomocą piłki/makaronu do pływania/wałka lub rękami.

 

 

 

Ćwiczenia opracowano na podstawie:

 

  • B. Odowska-Szlachcic, Terapia integracji sensorycznej. Strategie terapeutyczne i ćwiczenia stymulujące układy: słuchowy, wzrokowy, węchu i smaku oraz terapia światłem i kolorami. Zeszyt 2, Gdańsk 2018.

 

 

 

14.12.2020.

Temat zajęć: Doskonalenie planowania motorycznego (praksji)

Wiek dzieci: 3-6 lat

Cele:

  • Normalizacja odbioru bodźców układu przedsionkowego
  • Normalizacja odbioru wrażeń układu dotykowego oraz proprioceptywnego

 

  1.      Ćwiczenia kształtujące schemat ciała oraz orientację przestrzenną:
  • Dziecko z zamkniętymi oczami leży na macie na plecach. Rodzic dotyka wybranej części ciała, np. ręki/nogi/głowy. Zadaniem dziecka jest podniesienie dotykanej części ciała. Dziecko nie może otwierać oczu podczas ćwiczenia.

Wśród dzieci 5-6 letnich warto różnicować prawą i lewą stronę ciała.

  • Rzucanie woreczków/piłeczek według instrukcji rodzica:

- Podrzuć do góry

-  Rzuć do tyłu

-  Rzuć w lewo

-  Rzuć w prawo

  • Wrzucanie woreczków/piłeczek do celu – rodzic ustawia kosz/pudełko. Zadaniem dziecka jest wrzucanie elementów do kosza. Wśród dzieci 5-6 letnich warto podążać zgodnie z instrukcją:

-  Rzuć prawą ręką dwie piłki

-  Rzuć lewą ręką trzy piłki

  • Poruszanie się według instrukcji:

-  Idź dwa kroki do przodu

-  przejdź trzy kroki w bok

-  żrób krok do tyłu

Wśród dzieci 5-6letnich różnicujemy prawą i lewą stronę.

2.     Ćwiczenia równoważne

  • Zabawa w kamienną skałę – rodzic łapie dziecko za ręce. Rodzic pcha dziecko za ręce. Zadaniem dziecka jest stawianie oporu przy próbach przesunięcia. Ćwiczenie można wykonywać w siadzie skrzyżnym, na stojąco, w staniu na niestabilnym podłożu, np. na poduszce.
  • Chodzenie na czworakach po miękkiej powierchni, np. po dmuchanym materacu/ustawionych poduszkach kanapowych.
  • Dzieci 5-6 letnie stają jak bociany (na jednej nodze) – staramy się wydłużać czas staia na jednej nodze. Ważne, aby dziecko stawało zarówno na prawej jak i lewej nodze.
    3.     Rozwijanie sekwencyjności ruchowej:
  • Czołganie się po podłodze w przód i w tył, chód raka (w podporze tyłem)
  • Rysowanie kół obiema stopami jednocześnie, a następnie łokciami i palcami wskazującymi.
  • Skoki obunóż z piłką między nogami – dla dzieci 5-6 letnich.

Na koniec zajęć dzieci kładą się na macie/materacu. Rodzic masuje dziecko za pomocą piłki/makaronu do pływania/wałka lub rękami.

 

Ćwiczenia opracowano na podstawie:

  • B. Odowska-Szlachcic, Terapia integracji sensorycznej. Ćwiczenia usprawniające bazowe układy zmysłowe i korygujące zaburzenia planowania motorycznego. Zeszyt 1, Gdańsk 2018.
  • G. Platt, Pokonać dyspraksję. Prosty program ćwiczeń poprawiających umiejętności ruchowe w domu i w szkole, Gdańsk 2016.