Zdalne nauczanie 12.04.-16.04.2021

TEMAT TYGODNIA: CO ROBIĆ GDY DZIECI SIĘ NUDZĄ

 

Poniedziałek 12.04.2021.

1.  „Gimnastyka z pluszakami”

Każde dziecko wybiera sobie maskotkę, z którą będzie ćwiczyć.

Skaczemy – zabawa skoczna.

Dzieci wkładają maskotki między kolana i skaczą po całej sali tak, aby maskotki nie wypadły spomiędzy nóg.

Winda – zabawa wzmacniająca duże grupy mięśni. Dzieci siedzą na podłodze z wyprostowanymi nogami i trzymają maskotki stopami. Następnie kilka razy, bardzo wolno podnoszą i opuszczają stopy, starając się utrzymać pluszaki.

Zmęczone maskotki – zabawa z elementami czworakowania. Dziecko chodzi na czworakach po całym mieszkaniu z maskotkami na plecach. Gdy zgubi maskotkę, odpoczywa w zabawie.

Złap mnie! – zabawa z elementami rzutu. Dziecko dobiera się w pary z domownikiem i stają w odległości około dwóch metrów od siebie. Delikatnie rzucają wybraną maskotkę do siebie nawzajem.

Z nogi na nogę – zabawa wzmacniająca duże grupy mięśni. Dziecko siedzi w siadzie rozkrocznym. Kładzie sobie maskotkę na stopie, a następnie ręką podnosi ją wysoko i kładzie na drugiej stopie. Zabawę powtarzamy kilka razy.

2. „Halo!  kto mówi ?”- rozmowa na podstawie wiersza źródło: Agnieszka Frączek

- Halo, halo! Czy jest Krycha?

- A kto mówi?

-Ja! Nie słychać?

- Krysia śppi..jest środek nocy.

-Eee..kwadransik po północy.

- nigdy nie śpię o tej porze,

Więc i Krycha spać nie może!

Co to mogę z nią pogadać?

Halo!

Czy rozmawiasz przez komórkę,

Czy słuchawkę masz ze sznurkiem,

czy do kumpla dzwonisz z budki

by pogadać pół minutki,

czy wygodnie siedzisz w domku

i obdzwaniasz tłum znajomków-

najpierw przedstaw się. Koniecznie!

Bo( choć brzmi to niedorzecznie)

Trudniej poznać cię po glosie

niż po uszach lub po nosie.

 

3. Rodzic zachęca dziecko do rozmowy zadając pytania:                                                       

- Jak oceniasz zachowanie osoby , która dzwoniła?                                                                

- Czego nie zrobiła osoba , która dzwoniła?                                                                            

 -Dlaczego tak ważne jest , aby przedstawić się , kiedy do kogoś dzwonimy?                      

  -Kiedy zadzwonił telefon?                                                                                                       

 -Czy wypada dzwonić do kogoś w środku nocy?                                                                        

 -Co zrobić , jeśli sprawa jest bardzo pilna , ważna i nie można z nią czekać do rana?

 

 4. „Telefon”- zabawa plastyczno –techniczna, w parach

 Dziecko z rodzicem wykonują telefon. Potrzebne będą dwa kubeczki plastikowe po jogurcie , serku , sznurek , nitkę , papier samoprzylepny , pisaki , markery lub dowolne materiały plastyczne. Dziecko ozdabia w dowolny sposób dwa kubeczki , może pomóc rodzeństwo; następnie robi z pomocą dorosłego dziurki w dnach obu kubków i przewleka przez nie nitkę , sznurek, która łączy dwa kubki.  Na końcu kubka zawiązuje mocny supełek (można zabezpieczyć sznurek wykałaczką albo zapałką). Rodzic pokazuje i objaśnia jak działa telefon . Dziecko mówi do kubeczka , a rodzic słucha, przykładając kubek do ucha ( sznurek musi być naciągnięty) . Trzeba pamiętać , o tym , że to nitka , sznurek przenosi drgania, więc , aby telefon działał , musi być solidnie napięta i nie można jej dotykać!

5.  „Telefonujemy” – odgrywanie scenek w parach. Dziecko w parze z domownikiem bawi się wykonanymi przez siebie telefonami. Ogrywają scenki, „telefonują” do siebie i rozmawiają na dowolne tematy. W czasie zabawy stosują zwroty grzecznościowe podczas powitania i pożegnania.

 

6.  Piszemy SMS-y zabawa muzyczna, kształtująca poczucie tempa.

Siadamy w parach plecami do osoby , na której plecach będziemy pisać sms-y.  Następnie rodzic lub inna osoba gra na bębenku lub innym instrumencie (można klaskać) w zmiennym tempie: wolno, szybko, bardzo szybko. Zadaniem piszącego sms-y jest dopasowanie ruchów palców do tempa gry rodzica.

 

Wtorek jest dniem, w którym mamy zajęcia z języka angielskiego. Zapraszamy: 

https://youtu.be/_slS29xN9tk

 

 

Wtorek 13.04.2021.

 

1. „ Kim jest odkrywca?” – rozmowa inspirowana wierszem.

Rodzic cicho recytuje wiersz:

 

„Może zobaczymy”

 

 Idźmy leśną ścieżką cicho, cichuteńko, może zobaczymy sarniątko z sarenką.

 Może zobaczymy wiewióreczkę małą, jak wesoło skacze z gałęzi na gałąź.

 I niech nikt po lesie nie gwiżdże, nie woła – może usłyszymy pukanie dzięcioła.

A może zaśpiewa między gałązkami jakiś mały ptaszek, którego nie znamy.

I będzie nas witał wesołą piosenką, tylko idźmy lasem cicho cichuteńko.

 

 

Zadaje pytania:

 

Kim jest tropiciel? Jak powinien się zachowywać?

Wszyscy wspólnie dochodzą do wniosku, że jest to cierpliwy obserwator przyrody, który wtapia się w otoczenie, nie kręci się, nie wierci, nie szeleści, nie wzdycha i nie kicha.

 

(Wierszyk można wykorzystywać wielokrotnie w zabawie ruchowej wyciszającej, w której dziecko idzie na palcach, jednocześnie recytując tekst jak najciszej.)

 

2. „ Ekwipunek odkrywcy” – zabawa dydaktyczna.

 

Rodzic przygotowuje plecak turystyczny, do którego dzieci wkładają przedmioty, które ich zdaniem mogą się przydać tropicielowi podczas poszukiwania wiosny.

 

Wśród przedmiotów powinny się znaleźć: ubranie w stonowanych kolorach: długie spodnie, bluza, kurtka, skarpety, pełne buty, czapka z daszkiem, lornetka, aparat fotograficzny, notes, karimata lub koc, woda. Wkładając przedmioty do plecaka, dziecko uzasadniają swój wybór.

 

 

3. Jak działa termometr? – oglądanie i obserwacja działania termometrów. Rodzic pokazuje dziecku różne rodzaje termometrów: elektroniczny, rtęciowy, stację pogodową, termometr okienny itp. Wyjaśnia działanie termometru, kładzie go na kaloryferze, a następnie wkłada do lodówki.

 

Wyjaśnia przeznaczenie zgromadzonych termometrów.

 

4. „ Żabie skoki”zabawa skoczna z przeliczaniem.

 

Dzieci chodzą swobodnie po pokoju. Na hasło: Stop! – zatrzymują się i obserwują rodzica, który naśladuje żabę, podskakując np. cztery razy w miejscu.

Zadaniem dziecka jest pokazać na palcach, ile podskoków wykonał rodzic. Następnie dziecko podskakuje tyle razy, ile palców pokazały.

Zabawę powtarzamy kilka razy, zmieniając liczbę podskoków. Role w zabawie może zmienić.

 

5. „Z białego niebieski”zabawa badawcza.

 

Rodzic wspólnie z nauczycielem przygotowują kącik przyrodniczo-eksperymentalny. Do wysokiej szklanki nalewają wody, w której rozpuszczają niebieski barwnik spożywczy lub wlewają atrament.

 

Rodzic przygotowuje biały tulipan lub goździk i odcina kawałek jego łodygi.

Dzieci wkładają kwiat do niebieskiej wody. Następnego dnia rano należy sprawdzić, czy kwiatek zmienił kolor.

Dla chętnych

 

6. „Wiosenne czary-mary” – eksperymenty z wodą.

 

Rozkwitające kwiaty – przygotowujemy miskę z wodą oraz wycięte z papieru kwiaty. Dzieci samodzielnie lub z pomocą delikatnie układają kwiatki na wodzie tak, by nie zamoczyć płatków. Dzieci uważnie obserwują, jak po chwili płatki po kolei się rozkładają. Sposób wykonania kwiatów: rysujemy koło o średnicy 5 cm, a wokół niego drugie koło o 3–4 cm większe. Oba koła muszą mieć wspólny środek. Między kołami rysujemy płatki kwiatów o zaokrąglonych brzegach tak, żeby nie stykały się ze sobą. Dzieci mogą pokolorować kwiaty lub same środki. Następnie wycinamy kwiat i składamy płatki jeden na drugi na środek kwiatu.

 

Środki dydaktyczne: miska z wodą, papierowe kwiaty.

 

 Tutaj łatwiejsza wersja wykonania:)

https://www.youtube.com/watch?v=Cp36HGxH8jc

 

 

ŚRODA 14.04.2021.

 

1. „Trening poszukiwacza przygód”- ćwiczenia poranne.

 

Dziwna wędrówka – spacer po obwodzie koła najpierw na palcach, później na piętach.

Grotołaz – chodzenie po obwodzie koła w pozycji kucznej, naśladowanie poruszania się w niskiej jaskini.

Zdobywca szczytów – poruszanie się po obwodzie koła z unoszeniem kolan do wysokości bioder i jednoczesnym unoszeniem nad głowę na przemian jednej i drugiej ręki. Przyrodnik łąkowy – pozycja wyjściowa w klęku podpartym, ugięcie rąk i opuszczenie przedniej części tułowia, naśladowanie oglądania z bliska tego, co znajduje się przed twarzą; kilkukrotne powtórzenie ćwiczenia.

Odganiacz insektów – wykonanie kilku pajacyków.                                                         

 Podziwiacz panoramy – wykonanie kilku skrętów tułowia na przemian w prawo i w lewo.                                                                                                                                      Łapacz chmur – wykonanie trzech niskich wyskoków i jednego wysokiego

Mieszacz wody w stawie – lekkie ugięcie kolan w pozycji wyprostowanej, wykonanie kilku kółek kolanami na ugiętych nogach.

Łowca morskiej bryzy – w czasie marszu po obwodzie koła wykonanie głębokich wdechów nosem i wydechów ustami.

 

2. „ Czyj to plecak?” – rozmowa kierowana.

 

Rodzic przynosi do pokoju plecak wypełniony różnymi atrybutami podróżników (lornetka, mapa, kompas, atlas przyrodniczy lub przewodnik turystyczny, aparat, dziennik podróżnika).

 Dziecko losuje po jednym przedmiocie z plecaka i nazywa wylosowane rzeczy, opisuje do czego służą i po co są potrzebne w czasie podróży.

Wspólnie z rodzicem ustalają, do kogo może należeć taki plecak.

 

3.  „W podróży” – zabawa muzyczno-ruchowa.

 

Rodzic odtwarza nagranie utworu Majki Jeżowskiej pt. „Kolorowe Dzieci”.

 

https://www.youtube.com/watch?v=Y_kIVuTfVk4

 

Dziecko porusza się w jego rytmie, naśladując pojazd lub sposób podróżowania, który rodzic prezentuje na ilustracji.

W czasie pauzy (rodzic może zatrzymać nagranie na dłuższą chwilę) dziecko wymienia miejsca, do których chciałoby polecieć, pojechać pociągiem/samochodem, pójść pieszo itp.

 

4. „Lornetka” – zagadka słowna.

 

Rodzic zadaje dzieciom zagadkę, której rozwiązaniem jest hasło „lornetka”:

 

Gdy patrzysz przez jej szkiełka,

Z bliska widzisz cały świat.

Ale gdy popatrzysz bez niej,

Szedłbyś tam i ze sto lat!

 

5. „ Do czego to służy?” – rozmowa kierowana.

 

Dzieci opisują, w jaki sposób działa lornetka.

Następnie na podstawie ilustracji zaprezentowanych przez rodzica oraz własnych doświadczeń wymieniają miejsca i sytuacje, w których można korzystać z lornetki.

 

6. „ Patrzymy przez lornetkę” – zabawa orientacyjno-porządkowa.

 

 Dziecko porusza się po pokoju do rytmu piosenki „Kolorowe Dzieci”.

W czasie pauzy zatrzymuje się w miejscu, układa dłonie w lornetkę i rozglądają się na boki. Gdy znowu usłyszy muzykę, ponownie rozpoczynają wędrówkę

 

7. „Moja lornetka” praca plastyczno - techniczna

 

https://www.youtube.com/watch?v=W0o8vFsn6qY

 

Kochani kto wie, może uda Wam się zobaczyć przez swoje lornetki kolegów z przedszkola ????

 

CZWARTEK 15.04.2021.

 

 

1. „ Roześmiane buzie” – zabawa wprowadzająca pozytywny nastrój.

 

Rodzic prezentuje uśmiechniętą pluszową maskotkę i prosi, by dziecko opisało jej wyraz twarzy.

Następnie daje małe lusterko, prosi, by dziecko uśmiechnęło się do siebie.

Zadaje pytania: Czy lubimy, gdy ktoś się do nas uśmiecha? Kiedy się uśmiechamy? Kiedy uśmiechają się twoi bliscy (mama, tata, siostra, brat, babcia, dziadek)? Warto być uśmiechniętym i miłym dla innych? Co to są żarty?

 

Rodzic podaje przykłady żartów:

 

Śnieg jest czerwony.

Bocian mówi ku-ku, a kukułka – kle, kle.

Wszędzie pada deszcz, a u mnie z nieba spadają czekoladki.

 

Może również zaprezentować dzieciom żarty rysunkowe z dziecięcych czasopism.

Następnie zachęca dziecko do wymyślania własnych żartów. Dziecko wspólnie z rodzicem zastanawiają się nad różnicami miedzy

żartem a kłamstwem, dowcipem a robieniem komuś przykrości.

 

2. „ Robimy porządki” – zabawa matematyczna, klasyfikacja jakościowa, przeliczanie, porównywanie liczebności zbiorów.

 

Rodzic umieszcza na środku pokoju różne liczmany, np.: patyczki, kapsle, guziki, klocki. Dziecko segregują liczmany, wkładając je do poszczególnych obręczy (lub miejsca do tego wyznaczone)

Przelicza przedmioty, wskazuje, których jest najwięcej, których – najmniej.

 

3. „ Co nie pasuje?” – zabawa doskonaląca umiejętność wykluczania ze zbioru.

 

Rodzic przygotowuje małe obręcze, do których wkłada po kilka liczmanów.

Zadaniem dzieci jest wskazanie w każdej obręczy przedmiotu, który nie pasuje do pozostałych.

 

Przykładowe zestawy liczmanów: trzy patyczki i kapsel, dwa klocki i patyczek, cztery kapsle i guzik.

 

4. „ Ułóż tak, jak słyszysz” – zabawa doskonaląca koordynację wzrokowo-słuchową.

 

Dziecko siedzi na dywanie, pośrodku leżą liczmany. Rodzic wymienia kolejne przedmioty, np.: zielony patyczek, czerwony guzik, żółty kapsel. Dziecko układa je przed sobą w kolejności podanej przez rodzica.

 

5. „ Łapiemy bańki” – zabawa integracyjna.

 

Rodzic prosi dziecko, by wzięło głęboki wdech nosem i wydmuchiwało powietrze na różne sposoby: delikatnie, energicznie, tak, jakby zdmuchiwały świeczkę na torcie. Następnie pokazuje urządzenie do puszczania baniek mydlanych i wyjaśnia sposób jego użycia (może być zwykła rureczka do picia soku)

Dziecko przez chwilę bawią się urządzeniem, zwracając uwagę na różnorodność powstających baniek. Po chwili rodzic puszcza bańkę a dziecko próbuje ją złapać.

Rodzic puszcza bańki w różnych kierunkach i na różnych wysokościach.

 

6. „ Obrazy z baniek mydlanych” –  praca plastyczna.

 

Rodzic umieszcza na ogrodzeniu lub drzwiach / ścianie arkusz białego papieru.

Następnie do pojemników z płynem do robienia baniek wlewa po parę kropel barwników spożywczych.

Dziecko zanurza przyrząd do robinia baniek w kolorowych płynach. Następnie dmucha, aby bańki mydlane rozpryskiwały się na papierze, tworząc kolorowe wzory.

Na zakończenie dziecko podziwia swoje obrazy.

 

Miłej zabawy!!!

 

 

PIĄTEK 16.04.2021.

 

1. „Poszukujące zawody”- rozmowa kierowana

Rodzic pyta dziecko o to, do kogo powinniśmy się zwrócić , gdy coś nam zginie , zgubimy coś lub ktoś nam coś ukradnie?                                                                                   Rozmowę kierujemy w ten sposób, że najpierw do rodziców, a potem do policjantów. Na zdjęciach lub ekranie laptopa dziecko poznaje narzędzia , którymi posługuje się policjant- dyktafon , aparat fotograficzny , lornetka , lupa , latarka. Dziecko może samo opowiadać do czego służą przedmioty i jak można je wykorzystać w toku śledztwa.

2. „Daktyloskopia”- zabawa paluszkowa                                                                       

Rodzic wyjaśnia czym jest daktyloskopia- technika śledcza polegająca na porównywaniu odcisków palców w celu ustalenia sprawcy przestępstwa.                                                    Wyjaśnia, że nie ma na świecie dwóch osób , które miałyby takie same odciski palców. Następnie rodzic rozdaje kartkę z dziesięcioma kwadratami „okienkami” , a dziecko ma za zadanie zamoczyć w tuszu kolejne palce i odbić tylko raz w okienku (wszystkich odbić ma być 10 i nie mogą się powtarzać). Następnie dziecko może wykonać swoją dowolną kompozycję odbitych paluszków.

3. „Zagadka detektywistyczna”- słuchanie wiersza Magdaleny Ledwoń

 

Proszę rodziców o wyraźne zaakcentowanie słowa lew podczas czytania utworu.

 

Dziś jest całkiem niewesoło!

Martwią się wszyscy wkoło ,

bowiem dziś z naszego zoo ,

uciekł groźny lew.

Pan detektyw szuka lwa.

Wziął do pracy się raz dwa,

bo się na swej pracy zna!

I przeszukał…zlew?!

Wybrał się też do Fromborka

tam po plaży wciąż się błąkał,

i pod nosem ciągle bąkał:

„Wiślany za –lew”.

Wrócił na krakowskie Błonie,

Przysiadł z boku – na betonie.

„Gdzieś tu przecież są lewkonie”

-mruczał cały czas.”

Eureka! Mam już lwy!

Nie jednego , ale trzy”

- tak się cieszy pan detektyw.

Czy ma je też ty?

Podpowiem ci, mój czytelniku,

że ukryły się w wierszyku.

 

UwagaNie jest wskazane , aby podpowiadać dziecku, w którym miejscu wiersza się lwy schowały. Należy jeszcze raz przeczytać wiersz, a zadaniem dziecka będzie zaryczeć jak lew, kiedy usłyszy wyraz w którym ukryło się słowo lew.

4. „ Gdzie ukrył się lew?”– zabawa dydaktyczna.    
Prowadzenie śledztwa na podstawie poszlak. Rodzic wyjaśnia, czym są poszlaki – wydarzenia lub przedmioty, których pojawienie się wskazuje na to, że wystąpiła określona czynność.  Następnie proponuje przeprowadzenie śledztwa w sprawie zaginionych lwów. Kolejno prezentuje dowody, a dziecko stara się odgadnąć, gdzie są kolejne wskazówki do rozwiązania zagadki detektywistycznej.

Dowód nr 1naczynia kuchenne.                                                                                           
Rodzic wnosi karton wypełniony naczyniami.  Nie prezentuje go dziecku od razu, tylko lekko nim potrząsa, aby znajdujące się w nim naczynia wydawały dźwięki. Dziecko stara się odgadnąć, co ukryło się w pudle.  Gdy wszystkie hipotezy zostaną podane, rodzic wyjmuje naczynia.  Dziecko zastanawia się, skąd one się pojawiły w sali i dlaczego są na nich krople wody. Rodzic może podpowiedzieć, że na pewno zostały umyte. Dziecko wskazuje miejsce, w którym myje się naczynia w domu i idzie tam razem z rodzicem w poszukiwaniu rozwiązania zagadki.

„Wycieczka do kuchni”

Rodzic idzie z dzieckiem do kuchni i staje z dzieckiem obok zlewu. Następnie zadaje pytania dziecku:              
- czy tu jest lew? (udaje, że szuka lwa)                                                                                                                     
- a co to jest? ( wskazuje na zlew)  

RODZIC                                                                                                                                
 W kuchni jest zlew, a gdzie jest ten lew ( rodzic w miarę powtarzania powinien coraz wyraźniej i głośniej powtarzać cząstkę „lew”

 

 

Dowód nr 2kwiatowy zapach.                                                                              
 Rodzic prosi dziecko, żeby zamknęło oczy.   W tym czasie rozpyla aerozol lub perfumy o kwiatowym zapachu. Dziecko rozpoznaje i nazywa zapach.  Wspólnie z rodzicem zastanawia się, gdzie w domu można znaleźć kwiaty (najpewniej w ogrodzie, na parapecie, w wazonie) i tam zmierzają.  Odnajdują tam kopertę, w której są ukryte dwie kartki. Na pierwszej znajduje się fotografia przedstawiająca lewkonie, a na drugiej rebus (ilustracja lwa + ilustracja koni). Rodzic wyjaśnia, że aby poznać nazwę tych kwiatów, należy rozwiązać rebus.                                                                                                           
 Po rozwiązaniu tej zagadki gratuluje odnalezienia kolejnego lwa.

 

5. „ Lew na wybiegu” – zabawa z czworakowaniem realizowana metodą opowieści ruchowej.

 Dziecko zamienia się w lwa, który odpoczywa na wybiegu w zoo. Rodzic opisuje, co robi lew, a dziecko naśladuje wykonywane przez niego czynności.

Przykładowa opowieść:

Lew na wybiegu Lew spał na skale, ale natrętna mucha gryzła go w nos.

Lew próbował strącić ją łapą.

Zrobił to raz, potem drugi, w końcu trzeci.

Nic to jednak nie dało. Rozbudzony kot ziewnął potężnie, przygładził grzywę łapą i przeciągnął się leniwie, tak, jak to koty mają w zwyczaju.

Jak?

Ano tak: wyprostował przednie łapy i brodą próbował nakreślić w powietrzu kółko,
kierując głowę najpierw w dół, potem w górę, żeby w końcu wrócić do pozycji,
w której rozpoczynał przeciąganie.
Później ugiął łapy i pochylił tułów do przodu.
Wyciągnął szyję i prostując łapy, naciągnął cały grzbiet.                                                                                  
Aż słychać było chrzęst kości w stawach.
Po chwili strzepnął kurz z jednej tylnej łapy,
a następnie z drugiej.                                          
Zakręcił lwią grzywą i ruszył przed siebie.                                                                                                              
Obszedł wybieg po okręgu najpierw w jedną stronę.                                                            
Później zrobił to w drugą stronę.                                                                                          
Rozejrzał się i zauważył gapiów, którzy uważnie przyglądali mu się zza krat.                               
Zaryczał więc przeciągle. Spojrzał z pogardą na turystów i odwrócił się do nich ogonem.
Wskoczył na lwią skałę i ułożył się wygodnie w słoneczku.                                                      
„Bardzo się tym spacerem zmęczyłem” – pomyślał lew –
„Najlepiej będzie, jeśli utnę sobie drzemkę”.

 I zasnął.